Reakcja na bodźce - Muzyka i koncerty | ABC-lp3
1 2
 

Reakcja na bodźce

Reklama i marketing To, jak mózg reaguje na bodźce, zależy także od doświadczenia słuchacza i jego edukacji. Nawet krótki trening może zmienić reakcje mózgu. Jeszcze 10 lat temu badacze byli przekonani, że każda komórka kory słuchowej ma ustalony strój1. Nasze badania nad konturem melodii nasuwają przypuszczenie, że strój komórek można zmienić dzięki uczeniu się, tak aby pewne komórki były bardziej wrażliwe na dźwięki, które przyciągają uwagę i są przechowywane w pamięci. Aby to sprawdzić, wraz z Jonem S. Bakinem i JeanemMarkiem Edeline’em przeprowadziliśmy w latach dziewięćdziesiątych serię eksperymentów, na podstawie których chcieliśmy odpowiedzieć na pytanie, czy zmienia się podstawowa organizacja kory słuchowej, gdy badany uczy się, że pewien dźwięk jest w jakiś sposób ważny. Najpierw prezentowaliśmy świnkom morskim różne dźwięki i rejestrowaliśmy reakcję komórek ich kory słuchowej, aby określić, które dźwięki wywoływały najsilniejszą reakcję.

Potem uczyliśmy zwierzęta, że określony, obojętny dla nich dźwięk jest ważny, ponieważ sygnalizuje lekki wstrząs elektryczny. Świnki nauczyły się tego skojarzenia w ciągu kilku minut. Następnie znowu obserwowaliśmy reakcje komórek zaraz po zakończeniu treningu i w różnych odstępach czasu, aż do dwóch miesięcy. Częstotliwość, na którą były nastrojone komórki, zmieniła się i odpowiadała teraz częstotliwości tego właśnie sygnału. Najwyraźniej uczenie się przestraja mózg tak, aby więcej komórek reagowało na dźwięki, które mają istotne znaczenie dla zachowania. Ten komórkowy proces adaptacji obejmuje całą korę, modyfikując mapę częstotliwości, by zwiększyć obszar kory przetwarzający ważne tony. Na podstawie organizacji kory słuchowej pod względem wrażliwości na określone częstotliwości można stwierdzić, które z nich są istotne dla danego zwierzęcia. Efekty takiego przestrajania były niezwykle trwale z upływem czasu nasilały się bez dodatkowego treningu i utrzymywały przez kilka miesięcy. Odkrycie to zapoczątkowało prężnie rozwijające się badania, z których wynika, że mózg przechowuje informacje o wyuczonej wadze bodźca, przeznaczając więcej komórek na jego przetwarzanie.

Choć u ludzi nie można obserwować uczenia się na podstawie rejestracji pracy pojedynczych neuronów, dzięki neuroobrazowaniu udało się wykryć zmiany w uśrednionej intensywności reakcji tysięcy komórek różnych obszarów kory. W 1998 roku Ray Dolan ze współpracownikami z University College London przeprowadzili podobny eksperyment z udziałem ludzi, których uczyli, że dany ton jest z jakiegoś powodu ważny. Zaobserwowali, że nauka skutkuje w ich przypadku takim samym przestrajaniem jak u zwierząt. Długotrwale efekty uczenia się przez przestrajanie mogą pomóc wyjaśnić, jak to możliwe, że potrafimy rozpoznać znajomą melodię, nawet jeśli w pomieszczeniu panuje hałas, a także dlaczego osoby, które straciły pamięć w wyniku chorób powodujących degenerację układu nerwowego takich jak alzheimer, zachowują zdolność przypominania sobie melodii, które poznali dawno temu.

Tagi: dźwięk,mózg,częstotliwość | Lista plików strony