Muzyczne emocje - Muzyka i koncerty | ABC-lp3
1 2
 

Muzyczne emocje

Reklama i marketing Muzyczna partia rytmiczna, o wysokiej tonacji potrafi wprowadzić w radosny pełen optymizmu nastrój. Tymczasem muzyka wolna i nastrojowa wywołuje w nas zadumę, melancholię i refleksję. Muzyka wywołuje w nas pozytywne i negatywne emocje. Badania, które odbyły się w 2004 roku pokazały, że intensywnym emocjom muzycznym, towarzyszy aktywność rejonów mózgu, odpowiedzialnych za motywację, nagrodę i pobudzenie emocjonalne. Półkula ta aktywuje się na przykład, podczas, gdy na grają o dużą stawkę lub, gdy osoba uzależniona sięga po narkotyk. Podobna aktywacja odbywa się podczas słuchania muzyki, świadczy to afektywno-emocjonalnym znaczeniu muzyki. Emocja skutku przekazywana jest przez cichą powolna, niskotonową melodię, a emocja radości jest wywołana przez wysokie dźwięki i szybką artykulację. W wielu badaniach pokazano, że zarówno dorośli jak i dzieci potrafią rozróżniać przeciwstawne emocje muzyczne. Naukowcy uważają również, że dźwięki mają wielki związek z wczesnym rozwojem dziecka.

Muzycy-artyści odznaczają się niezwykłymi umiejętnościami. Potrafią automatycznie zapamiętać długie muzyczne frazy, następnie wydobyć je z pamięci i odegrać. Umieją także przekładać muzykę na nuty, odczytywać je i sprawiać by muzyka wybrzmiała. W związku z tym pojawia się pytanie, czy mózgi muzyków różnią się od mózg osób, które nigdy nie grały na żadnym instrumencie. Naukowiec z Herlderburgu przeprowadził badania porównawcze mózgów wybitnych twórców utworów muzycznych, muzyków-amatorów, oraz ludzi, którzy nigdy nie mieli z muzyką do czynienia. Okazało się, że aktywność w pewnej korze słuchowej u muzyków profesjonalnych jest 130 % większa. Podobną drastyczność mózgu wykazał Schlang i stwierdził, że u muzyków, którzy rozpoczęli naukę przed 7 rokiem życia, półkule mózgowe sprawniej rozpoznawały i zapamiętywały muzyczne tony. Grającym muzykom potrzebna jest doskonała koordynacja mózgu by stworzyć piękne i zadziwiające niekiedy kompozycje muzyczne. Zachowują oni także raz usłyszane melodie, a także mają zdolność szybkiego wychwytania błędów. Doskonale też pamiętają swoje wcześniej napisane kompozycje.

Każdy człowiek doświadczył sytuacji, że w głowie słyszał dźwięki, mimo, iż na zewnątrz panowała idealna cisza. Jest to dowód na to, że oprócz wyobraźni wzrokowej istnieje też wyobraźnia słuchowa. Prawdopodobnie to właśnie dzięki niej głuchnący Beethoven mógł skomponować dziesięć symfonii. Potrafił on wyobrazić sobie dźwięki i twórczo je uporządkować. Różne zespoły badawcze, wskazały na to, że wyobrażenie sobie muzyki, aktywuje korę słuchową, podobnie jak wtedy, gdy bezpośrednio słuchamy muzyki. Jeśli pianista ogląda film bez głosu, to aktywuje się przy tym jego kora mózgowa, a nawet jego kora motoryczna. Niektórzy ludzie miewają także sny muzyczne. Znane są przypadki kompozytorów, którzy twierdzili, że niekiedy swe kompozycje po prostu wyśnili. Do tej grupy należą między innymi: Ravel, Strwiński i Berlioz, Berlioz twierdził, że śniło mu się, iż komponuje symfonię, którą usłyszał w swym śnie. Kiedy obudził się mógł ją odtworzyć. W ten sposób spisywać jedno ze swoich największych dzieł muzycznych.

Tagi: muzyk,muzyka,kompozycja | Lista plików strony