Dźwięki w uszach - Muzyka umysłu - Muzyka i koncerty | ABC-lp3
1 2
 

Dźwięki w uszach - Muzyka umysłu

Reklama i marketing Muzykę tworzą dźwięki uporządkowane pod względem głośności i wysokości. Zgodnie z tą definicja każdy utwór muzyczny jest sekwencją dźwięków, które tworzą sensowną całość. Budowa fizjologiczna układu słuchowego konstrukcja instrumentów i ludzki aparat głosowy nakładają jednak na dźwięk poważne ograniczenia. Jedną z podstawowych własności dźwięku, jest jego wysokość. Zależy ona od częstotliwości fali dźwiękowej i jest mierzona w hercach. Ucho ludzkie odbierze jednak dźwięki w zakresie ograniczonym, podczas gdy np. nietoperz słyszy tony poniżej ludzkiej skali. Większość z ludzi potrafi rozróżnić, który z usłyszanych dźwięków jest wyższy, dzieje się to jednak wyłącznie przez porównanie. Tylko nieliczne jednostki potrafią określić wysokość dźwięku bez porównania go z innym. Mówi się o nich, że posiadają słuch absolutny. Do dziś nie wiadomo, czy ta rzadka zdolność jest wyuczona, czy też wrodzona. Obserwacje wskazują, że słuchem absolutnym obdarzeni są ci, którzy uczyli się muzyki już w wieku 4 czy 5 lat. Nie znaczy to jednak, że intensywna nauka spowoduje, że ktoś stanie się muzycznym geniuszem. Interesujące jest też, że sposób współczesnych badań, notuje się większy procent ludzi obdarzonych słuchem muzycznym wśród Japończyków i Chińczyków. Zanotowano, iż aż 60% osób spośród tych narodowości obdarzonych jest słuchem absolutnym.

Z punktu widzenia przeciętnego słuchacza, utwór muzyczny był: smętny, wesoły, porywający lub czuły. Aby pojawiło się wrażenie estetyczne i byśmy mogli określić, że dana melodia podobała nam się, mózg musi wcześniej wykonać szereg operacji przetwarzania i kodowania materiału dźwiękowego. Dzięki badaniom akustyków wiemy na ten temat znacznie więcej niż w przeszłości. Okazuje się, że informacja o dźwiękach dostaje się w postaci fali akustycznej do ucha zewnętrznego, a stamtąd do ślimaka, czyli do ucha środkowego. Znajdują się tu rzęski komórek włosowatych, które pełnią funkcję słuchowych receptorów. Poszczególne komórki odbierają określone częstotliwości, a całość tworzona przez nie, powoduje, że zakres dźwięków słyszalnych przez człowieka jest pełny. W uchu wewnętrznym zostaje też zakodowany sygnał w postaci impulsu, który poprzez nerwy słuchowe przedostaje się do kory mózgowej człowieka. Tak właśnie człowiek jest w stanie usłyszeć i zinterpretować dźwięk, który słyszy. Muzyka przetwarzana jest przez mózg w sposób rozproszony i modułowy.

Idea hierarchii oznacza występowanie podziału pracy i kolejności, w której mózg przetwarza elementy muzyczne. Kora słuchowa bierze udział w analizie wszystkich cech dźwięków, czyli między innymi wysokości i głośności. Następnie okolice wokół kory przetwarzają informacje na temat zasad organizacji dźwięków: rytmu, konturu muzycznego czy harmonii. Istnieje również trzeci element kory słuchowej, w którym dochodzi do połączenia wszystkich informacji i całości analizy utworu muzycznego. Zagadnieniem kontrowersyjnym jest nadal pytanie czy muzyka przetwarzana jest w jednej półkuli mózgu czy w obu, Do niedawna uznawano pogląd, że to prawa część odpowiedzialna jest za percepcje muzyki, lewa zaś kontroluje mowę. Dziś ten pogląd coraz częściej zostaje odrzucony. Podważa się zasadę asymetrii i przyjmuje, że dźwięki odbierane są przez obie półkule równocześnie. Badacze uważają, że lewa część mózgu reaguje na rytm zaś prawa analizuje harmonie i metrum melodii. Uważają również, że neurony znajdujące się w lewym płacie wydobywają informacje na temat struktur czasowych zawartych w muzyce, natomiast neutrony w prawej półkuli odpowiadają za odbieranie wysokości natężenia dźwięku.

Tagi: dżwięk,mózg,częstotliwość | Lista plików strony